მიდგომა

ენდეთ მითითებებს

ebpracticenet პრიორიტეტი მიანიჭეთ ჩამოთვლილ ადგილობრივ გაიდლაინებს:

Maagklachtenავტორი: NHGბოლო გამოქვეყნება: 2025

მკურნალობის მიზანია კუჭის ანთების შემცირება, სიმპტომების გაქრობა და გამომწვევი მიზეზის ელიმინაცია.[3][33] Helicobacter pylori-ის ანტიბიოტიკორეზისტენტული შტამების გამოვლენამ პათოგენის შედეგიანად აღმოსაფხვრელად სხვადასხვა მიდგომის საჭიროება გამოიწვია. ეს მოიცავს ანტიბიოტიკებისადმი ბისმუთის შემცველი მარილების დამატებას, რაც ცვლის მკურნალობის ხანგრძლივობას; თანამიმდევრული თერაპიის გამოყენებას, რაც ჯერ კიდევ საწყის მკურნალობადაა მიჩნეული.

Helicobacter pylori-თან ასოცირებული გასტრიტი

გამოიყენება მკურნალობა, რომელიც გვთავაზობს H pylori-ს ერადიკაციის საუკეთესო შესაძლებლობას.[4] პირველი რიგის მკურნალობის ვარიანტები მოიცავს სამმაგ თერაპიას(პროტონის ტუმბოს ინჰიბიტორები[PPI] პლუს 2 ანტიბიოტიკი), ან ოთხმაგ თერაპიას(PPI პლუს ბისმუთი პლუს 2 ანტიბიოტიკი).[4][32] პაციენტთა 70%-80%-ში ბაქტერია ელიმინირებული იყო.[49][50] სისტემურiი მიმოხილვით შესწავლილი იქნა მკურნალობის სხვადასხვა მეთოდი ისევე, როგორც მკურნალობის ხანგრძლივობა და გაკეთდა დასკვნა, რომ უფრო ხანგრძლივი თერაპია, დაახლოებით 14 დღემდე 7 დღიან მკურნალობასთან შედარებით ბაქტერიის უკეთ აღმოფხვრას იწვევს.[51] [ Cochrane Clinical Answers logo ] როდესაც სამმაგი თერაპიის ფარგლებში ვიყენებთ PPI, კლარითრომიცინსა და ამოქსიცილინს ან, თუ ამოქსიცილინს პენიცილინისადმი ალერგიულ პაციენტებში მეტრონიდაზოლით ვცვლით, მკურნალობის ხანგრძლივობა უმთავრესად 14 დღეა.[4][52] თუ პაციენტები მანამდე ღებულობდნენ მაკროლიდურ ანტიბიოტიკებს ან მეტრონიდაზოლს, ამ დროს რეკომენდებულია ბისმუთის შემცველი პრეპარატების 7-14 დღიანი ოთხმაგი თერაპია(ტეტრაციკლინით, მეტრონიდაზოლითა და PPI).[4][32] ამგვარი მიდგომის გამოყენება შეიძლება პენიცილინისადმი ალერგიულ პაციენტებშიც. გვერდითი მოვლენების სიხშირე სამმაგი და ოთხმაგი თერაპიის ფონზე დიდად არ განსხვავდება.[53]

ფართო, მოსახლეობაზე დაფუძნებული რანდომული პლაცებო კონტროლირებადი კვლევა სწავლობდა ფაქტორებს, რომლებსაც გავლენა აქვთ ერადიკაციულ მკურნალობაზე H pylori-პოზიტიურ მოსახლეობაში ჩინეთში, ლინქუს რეგიონში.[54] სქესი, სხეულის მასის ინდექსი, 13C-შარდოვანას სუნთქვის ტესტის საწყისი მონაცემის ცვლილება, წამლის მიღების გამოტოვება, თამბაქოს მოწევა და ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება აღმოფხვრის შეუძლებლობის დამოუკიდებელი პროგნოზული ფაქტორებია.[54]

აღსანიშნავია, რომ H pylori-ის კლარითრომიცინის კომპონენტის მომცველი ერადიკაციული მკურნალობის ფონზე გამოვლინდა ნეიროფსიქიატრული პათოლოგიების მომატებული რისკი.[55]

ეროზიული გასტრიტი

გამომწვევ ნივთიერებასთან კონტაქტის შემცირება მნიშვნელოვანია. ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებებით(ასას) გამოწვეული გასტრიტის მქონე პაციენტებში ასას სასურველია, შეძლებისამებრ მოვხსნათ.[31] ფაქტორები, რომელთა მიხედვითაც NSAID-ების მომხმარებელ პაციენტებს ვაჯგუფებთ გასტროინტესტინური გართულებების მომატებული რისკის მტარებლებად მოიცავს შემდეგს: ანამნეზში გასტროინტესტინური გართულებები (პეპტიკური წყლული, ჰემორაგია), ასაკი > 60 წლის, NSAID-ების მაღალი დოზის პარალელურად კოტრიკოსტეროიდების ან ანტიკოაგულანტების მიღება.[22][23]

სასურველია, ალკოჰოლით გამოწვეული გასტრიტის მქონე პაციენტებს მოვუწოდოთ ალკოჰოლისთვის თავის დანებების ან მისი მოხმარების შემცირებისაკენს.[21] სიმპტომური თერაპია H2 ანტაგონისტებით ან PPI-ით ეფექტური და მნიშვნელოვანია, მაშინ როდესაც აუცილებელია NSAID -ების მიღების გაგრძელება.[32]H pylori ერადიკაციამ ასას-ების ხანგრძლივი მიღების ფონზე შეიძლება გასტრიტის მორჩენა გამოიწვიოს ასას-ებით მკურნალობის გაგრძელების მიუხედავად.[56]

აუტოიმუნური გასტრიტი

ავტოიმუნური გასტრიტის მქონე პაციენტებს აქვთ ვიტამინ B12-ის მალაბსორბცია ან მისი განვითარების მაღალი რისკი. შრატში ვიტამინ B12-ის დაბალი შემცველობისას სასურველია, მკურნალობა ჩატარდეს ინტრამუსკულური ციანკობალამინით (ვიტამინი B12) სასურველი დონის აღდგენამდე, ხოლო შემდეგ ყოველთვიური ინექციებით. მკურნალობის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა, მაგრამ სავარაუდოდ, ის ხანგრძლივი უნდა იყოს.[26] ასეთ პაციენტებში პერორულ კრისტალური ციანკობალამინი შესაძლოა, რაიმე როლს თამაშობდეს ვიტამინ R12 შემანარჩუნებელ მკურნალობაში, მაგრამ საჭიროა დამატებითი კვლევების ჩატარება.

ნაღვლის რეფლუქსით გამოწვეული გასტრიტი

ნაღვლის პირველადი ან კუჭზე ან ნაღვლის ბუშტზე ჩატარებული ოპერაციის შემდგომ განვითარებული რეფლუქსის მქონე პაციენტებთან რაბეპრაზოლით ან სუკრალფატით სიმპტომური მკურნალობა საწყისი თერაპიის სახით ქირურგიულ ჩარევასთან შედარებით უმჯობესი მიდგომაა.[5][6][7] რაბეპრაზოლთან ჰიდროტალციტის(ალუმინის მაგნეზიიის კარბონატის ჰიდროქსიდული ჰიდრატი) დამატებამ შეიძლება მეტად შეამციროს რეფლუქსის ეპიზოდები, მათ შორის 5 წუთზე მეტი ხანგრძლიობის, ენდოსკოპიური ჰიპერემიის ან ჰისტოლოგიური ანთების ხარისხის შეუმცირებლად.[57]

ქირურგიული Roux-en-Y დივერსია მხედველობაში უნდა ვიქონიოთ იმ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ კუჭზე ოპერაცია და აღენიშნებათ მდგრადი სიმპტომები.[8] ამასთან, გამოხატული ნაღვლის რეფლუქსით გამოწვეული გასტროპათიის შემდეგ ჩატარებული ქირურგიული ჩარევა არ ამცირებს თანმხლები კუჭის ატროფიის ან ნაწლავური მეტაპლაზიის სიხშირეს.[8]

ფლეგმონური გასტრიტი

ფლეგმონური გასტრიტი დაქვეითებული იმუნიტეტის მქონე პაციენტებში კუჭის სუბმუკოზური და კუნთოვანი შრის იშვიათი, მაგრამ სიცოცხლისთვის საშიში ინფექციაა.[11][12][13][14] რთულია პრეოპერაციული დიაგნოსტირება და სეპტიკური პაციენტების საწყისი სტაბილიზაციისათვის საჭიროა მნიშვნელოვანი რეჰიდრატაცია და ადრეული ემპირიული პარეტნერული ანტიბიოტიკოთერაპიას.[58] ცენტრალური ვენის კათეტერიზაციისა და მოცირკულირე სითხის მოცულობის აღდგენისათვის, სასურველია, პაციენტები მოთავსდნენ ინტენსიური თერაპიის ბლოკში.[11][12][13][14][59] ინტრავენურად გადასხმულმა სითხემ სასურველია, შეავსოს წინა დანაკარგი და ნებისმიერი ელექტროლიტური დისბალანსი სასურველია, გამოსწორდეს.[59] მიმდინარე გაიდლაინების მიხედვით, იყენებენ ვაზოპრესორებს ნორადრენალინი (ნორეპინეფრინი) არის უპირატესი ვაზოპრესორი.[59] დოფამინი ასოცირებულია უფრო მაღალ სიკვდილობასთან, იშვიათად გამოიყენება დიდ ბრიტანეთში და უნდა განიხილებოდეს ტაქიარითმიისა და ბრადიკარდიის დაბალი რისკის პაციენტებისთვის.[59][60] ნაზოგასტრალური დეკომპრესიით შეიძლება, გაუმჯობესებას მივაღწიოთ და ასევე, მივიღოთ სითხე ბაქტეროლოგიური ანალიზისთვის.[11][12][13][14]

ოქროსფერი სტაფილოკოკის, სტრეპტოკოკის, Escherichia coli-ის, Enterobacter-ის, სხვა გრამ-უარყოფითი ბაქტერიებისა და Clostridium welchii-ის სამკურნალოდ სასურველია, ფართო სპექტრის ინტრავენური ანტიბიოტიკების ემპირიულად გამოყენება.[11][12][13][14] ემპირიული მკურნალობა დამოკიდებულია ნაწილობრივად ადგილობრივი ბაქტერიული მგრძნობელობის მონაცემებზე. კუჭის თხიერი გარსის ბაქტეროლოგიური მონაცემები და მიკროორგანიზმების მგრძნობელობა უფრო სპეციფიკური მკურნალობის გამსაზღვრელია.[58] მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია მკურნალობის კლინიკურ შედეგიანობაზე; დადებითი მონაცემების შემთხვევაში შეიძლება, მხედველობაში ვიქონიოთ ორალურ თერაპიაზე გადასვლა. თუ დაავადება ადრეულ ფაზაშია დიაგნოსტირებული, მისი მკურნალობა შეიძლება კონსერვატიულად ანტიბიოტიკებითა და სითხის ინტრავენური ინფუზიით.[29][61]

მიუხედავად იმისა, რომ ნაზოგასტრალური დრენირება და ანტიბიოტიკოთერაპია შეიძლება შესაფერისი იყოს, ბევრ შემთხვევაში საჭირო ხდება კუჭის ტოტალური/სუბტოტალური რეზექცია.[11][12][13][14] ქირურგიული ჩარევის ჩვენებებია მდგომარეობის გაუარესება მიუხედავად ოპტიმალური მკურნალობისა, კუჭის დიდი მოცულობის ჩათრევა პათოლოგიურ პროცესში, კუჭის ინფარქტის გამოვლენა ან პერფორაცია.[58]

სტრესული გასტრიტის პრევენცია

მძიმე პაციენტებს აქვთ სტრესით გამოწვეული გასტროინტესტინური სისხლდენის რისკი.[9] უმთავრესი რისკფაქტორებია მექანიკური ვენტილაცია > 48 საათის განმავლობაში და კოაგულოპათია (თრომბოციტების რაოდენობა < 50 x 10^9/ლ [50 x 10^3/მიკროლიტრი], PTT > 2-ჯერ მაღალია ნორმის ზედა ზღვარზე, INR > 1.5).

რისკის მქონე პაციენტებში ნაჩვენებია H2 ანტაგონისტებით ან პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებით (PPI) მკურნალობა. ალტერნატიული მედიკამენტებია სუკრალფატი ან მიზოპროსტოლი.[9]

ამ მასალის გამოყენება ექვემდებარება ჩვენს განცხადებას